And I Wander

The birds chirp at this side of the world. :)

INSTANT

.sylmar.california.usa.

(Feel ko mag-Tagalog kapag nasa US. )

Gusto ko makatanggap ng sulat. Yung snailmail. Kaya lang wala naman may alam ng address ko kundi pamilya ko at ang Smart Telecom na nagpapadala sakin ng bill buwan buwan hahaha. Pero kahit hindi na snailmail. Basta sulat. Sulat-kamay. Mga ideya o mensahe na ipararating sakin sa pamamagitan ng sulat kamay.

Ang romantiko ng ideya no? Kaya lang lipas na ang ganun e.

Tila ata ang mga romantiko ay lumilipas. Kasi kung iisipin mo, ano’ng romatiko sa i love you na pinadala sa pamamagitan ng text? Maliban na lang kung isang tila makata ang mahal mo at sobrang galing nya bumuo ng diwa sa pamamagitan ng salita, aba pwede ka matunaw! Pero tila madalang ako makakita o makaranas talaga ng mga makalumang (!) red roses at greeting cards. Pag tinopak lang siguro ang mga tao. Kasi sa sobra fast-paced ng buhay ngayon, nagiging instant na lang lahat. Instant message, instant mami, instant padala, instant gratification hahaha! … Magpadala ka nlang ng litrato ng bulaklak, katumbas na daw yun ng pagsisikap sa pagbibigay ng totoong mabangong buhay na bulaklak. Hahaha grabe.

Mabuti’t naabutan ko pa ang letter-writing bago ito naging extinct. Uso pa kaya sa St. Scho yun ngayon? Yung sulatan kahit araw araw naman kayo nagkikita at oras oras naman kayo magkausap hahaha! Tapos pagalingan at creative pa ng pagtupi! Nahahasa kami noon sa origami kasi ang stationery tinutupi na hugis diamond o puso o star o boomerang o kahit ano pa ang maisip mo. Ang galing ng kabataan noon!  Napagunita tuloy ako, tila isang malaking basket ng mga sulat ang naipon ko. Naitabi ko pa. Basahin ko kaya ulit ang mga yun. Para lang maranasan ko ulit ang magbasa ng sulat-kamay, hindi yung mga mensahe na nakukuha ko na lang sa mga inbox o comments page ko sa mga accounts ko internet.

Sa tingin ko, ang henerasyon ko ay medyo maswerte dahil nabuhay kami sa transition period ng makaluma at makabago. (Oo lahat naman naluluma e!) Ang ibig kong sabihin, naranasan namin ang mga bagay tulad ng malalaking cellphone, ang telebabad, ang pag-akyat sa puno, ang paglalaro ng habulan o patintero sa ilalim ng buwan, paggawa ng bula galing sa gumamela, ang kwaderno, ang lapis, ang pananaliksik sa silid-aklatan, ang mahabang pila kapag enrollment, ang 2R na litrato na laman ng mga makakapal na pitaka, ang tubig sa gripo na pwedeng inumin, ang diary, ang vinyl records at cassette tapes, ang pag-abang ng pelikula sa sinehan lang, ang pag-abang ng replays sa telebisyon, ang pamamasyal sa luneta (Oo, dati namamasyal pa kami dun at naglalaro pa ng badminton nina mommy at daddy!) at madami pang iba… At ngayon nararanasan din namin ang text, ang blogs, ang search engines, ang mineral water at energy drinks, ang friendster, ang facebook, ang email, ang laptop, ang Photoshop, ang Xbox, ang paglaro ng habulan sa internet o online games, ang ipod at pagdownload ng mga musika, ang dvds, ang mga series sa youtube, ang mga naglalakihang malls at madami pa ring iba.

May pros & cons pareho. Pero mas gusto ko talaga yung dati. Oo, old school talaga ako. Sa pakiramdam ko kasi’y mas buhay ako. Mas nakakalanghap ng hangin, mas nakakaamoy ng bulaklak, mas nakakapagrelax.

Parang wala na kasing pahirapan ngayon, madali na lang lahat.

Kung madali lahat ngayon, saan na kaya umeeffort ang mga tao?

Ah siguro sa mas “makabuluhang bagay”. Ano ba ang makabuluhan ngayon sa mga to? Alam ba nila?

Wish ko lang.

Change. Pagbabago. Yun lang ang permanent e, ika nga.

Lahat ba nakakahabol sa pagbabago?

Ay, parang ayoko maghabol.

Sakto na sa akin ang ganito, kung ano lang andyan, makikibagay ako pero hindi ako magpupumilit maging high-tech ang telepono ko, magkaroon ng SLR o mag-upgrade ng laptop ko. (Kung tutuusin, lahat ata ng gadgets ko libre o pamana lang. Hihihi!)

Hayaan ko nlang itong modernong pagbabago sa iba, sa anak ko.

Pero pag lumaki ang anak ko, susulatan ko sya. Magsusulatan kami.  Tama!

Advertisements

October 17, 2008 Posted by | Blogroll, introspect, learn & unlearn, tagalog, writing | , , , , | 1 Comment

   

Sloppy Etymology

"Do we simply stare at what is horrible and forgive it?" - Richard Siken

A Fullness in Brevity - Adam Byatt

Flash Fiction and Other Literary Treats

Full Of Roses Inspirationals

Christian inspirational photography and poetry

%d bloggers like this: